25 reacties geplaatst voor Jan Antonis

  1. Nikki schreef:

    Lieve tante Ingrid,

    Wat een gemis gaat het zijn, je beste maatje niet meer in de buurt om mee te praten, te lachen, te knuffelen.

    Heel veel sterkte komende tijd en weet dat, net als zo velen, ook ik er voor jou ben. Een kop thee, een borrel, een hapje eten en vooral samen herinneringen ophalen.

    Liefs,
    Nikki

  2. Nikki schreef:

    Lieve ome Jan,

    We willen je bedanken,
    voor alles wat je hebt gedaan.
    Je leven kende tegenslagen,
    maar jij kon alles aan.

    Je was altijd in voor een praatje,
    en kwam dan met wijze raad.
    Met een glas wijn in je hand,
    en een lach op je gelaat.

    Je had niet veel nodig,
    was met weinig al tevree
    Die positieve levenswijze,
    nemen we altijd met ons mee.

    Wat zullen we je missen,
    jouw warmte en gezelligheid.
    Maar de herinneringen blijven,
    in ons hart ben jij er voor altijd.

    Liefs,
    Nikki

  3. Ingrid Verrijt schreef:

    Ingrid, gecondoleerd met het overlijden van Jan.
    Het was een fijne man om te verzorgen, altijd op zijn gemak genieten van een spelletje op de ipad, tv (voetbal kijken), een sigaretje en een portje en een gezellig praatje.
    Wens je heel veel sterkte!

    Groeten Ingrid Verrijt.

  4. Stefanie en Erik schreef:

    Lieve Ingrid

    Wat hebben we genoten van de fijne bezoekjes, gesprekken en de grappige antonis humor momenten in het afgelopen jaar. We gaan hem ontzettend missen, maar koesteren mooie herinneringen voor het leven.

    We wensen je heel veel sterkte met het verlies van jouw grote liefde en maatje 💋

    Liefs Erik, Stefanie, Bo en Faya

  5. Riet antonis schreef:

    Lieve Ingrid,

    gecondoleerd met het verlies van Jan. We gaan hem ontzettend missen, heel veel sterkte en we zijn er voor je.
    Bart & Riet, en
    Barry Antonis

  6. Edwin en Riëtte van Nuland - van der Heijden schreef:

    Lieve Ingrid, het moment is dan toch gekomen, afscheid nemen van jouw lieve man, jouw maatje, jouw steun en toeverlaat. Hij heeft gestreden, gevochten, niet geklaagd. Hij was er gewoon en nam het lot zoals het kwam. In één woord bewonderingswaardig!
    Wij zijn heel blij dat we jullie en jou in deze laatste periode zover als mogelijk bij hebben kunnen staan en hebben kunnen helpen. Dat hebben jullie meer dan verdiend. Ik ben ook heel blij dat ik Jan zo voor zijn overlijden nog heb gezien en heb kunnen spreken. Ik heb hem gevraagd ons mam de groeten te doen en heb hem ook namens haar bedankt dat hij zo goed voor jou is geweest. Ik weet zeker dat zij deze woorden de afgelopen dagen heel vaak uitgesproken zou hebben. Ik hoop dat Jan zijn aardse leven met een gerust hart heeft kunnen afsluiten, in de wetenschap dat jij goed en verzorgd achter kan blijven. Wij zullen er voor jou blijven zijn. Lieve Jan, bedankt en rust zacht!

  7. Piet, Janne & Saar van Och schreef:

    Ik heb Jan echt leren kennen op basisschool de Zonnesteen. Een man die voor iedereen klaar stond en als het wat minder met hem ging, ging hij toch gewoon door.
    Je hoefde aan Jan maar iets te vragen en voordat je het wist was het klusje al geklaard! Een echte topper.
    Jan, een super lieve man, met een groot hart voor iedereen!

    Lieve Ingrid,
    Heel veel sterkte de komende tijd!

    Liefs,
    Piet, Janne & Saar

  8. Joost en Marlou schreef:

    Wij herinneren Jan als een lieve buurman, altijd geïnteresseerd in ons en tijd voor een praatje. Ook als het met hem niet zo goed ging, hoorde je hem nooit klagen en vroeg hij nog hoe het met ons ging, op het werk of met de kindjes. Ook altijd bezorgd om Ingrid. We kunnen een voorbeeld nemen aan Jan, aan zijn positiviteit en altijd behulpzaam.

    Ingrid en familie, wij wensen jullie heel veel sterkte met dit grote verlies.

    Liefs,
    Joost, Marlou, Jes en Lise

  9. Maria Antonis schreef:

    ( IN HET NEDERLANDS ) … ( Ik heb het ook op zij Engels gedaan voor mijn broer en schoon zus )

    Aan onze neef Jan Antonis jnr.

    In ons familie zijn veel jongens met de naam Albert en moesten wij de naam van moeder of vader er bij zeggen om te weten welk neef het was , dit telden ook voor de naam Jan , want daar warren er ook een paar van .
    Vandaag hebben wij het over Jan , van oom Jan .

    Ons neef Jan , van oom Jan , was een baby geborenen in 1956 , aan Jan en Anna Antonis – Meurs .
    Jan , van oom Jan, was 4 jaar toen wij voor het eerst elkaar ontmoeten.
    Wij de familie Albert Antonis en zijn vrouw Nellie van de Ven en hun 3 kinderen , Maria , Albert , en Susie , ( van uit Australia ) warren in Nederland om na 10 jaar de familie weer eens te zien .
    Opa Albert Antonis en Oma Maria van den Berg in Riethoven warren ook toen 50 jaar getrouwd en daar was groot feest , 5 dagen lang , dat hadden wij niet eerder mee gemaakt , wij ontmoeten hier veel tantes en ooms en wat lijkte wel honderden nichtjes en neefjes .

    Wij ontmoeten Jan , van oom Jan , nog verder een paar keer door de jaren , wanneer wij weer eens op vakantie in Riethoven en Valkenswaard warren om familie weer ens te zien .
    Wij hebben Jan , van oom Jan , toen ook weer ontmoet en hij was onder tussen al een volwassen Jonge man , wij vonden Jan , van oom Jan , een geweldig person , heel lief , zacht , zorgzaam , sympathiek en een echte heer .
    Hij wist het nog niet , maar in zijn verder leven zijn al die kwaliteiten goed van pass gekomen .

    Hij ontmoeten en trouwden met het knapste meisje in het dorp ( zijn worden ) en ze warren zo gelukkig !
    Tot die dag dat Ingrid en Jan zijn leven in een klap veranderden ,
    Jan , en Ingrid hadden toen die kwaliteiten van Jan erg veel nodig , wij mogen ook zeggen dat er sterkte bij mag komen en door houding vermogen , samen hebben zij het gehaald en een mooi leven op gebouwd , ze zijn door de zware klusjes gekomen , voor Jan was niks te veel , Hij was een expert in make-up op doen voor Ingrid , plus huis werk doen en de tuin mooie bij houden , daar bij ook nog in zijn bedrijf Werken ,
    Ik ken niemand die zijn petje voor Jan niet af pakt .

    ONZE LIEVE JAN , VAN INGRID , ,,,,, Ondanks wij elkaar niet veel ontmoet hebben in je 64 Jaar op deze arden , was het toch de laatste paar manden mogelijk om te corresponderen via Facebook messenger , bedankt Jan , ik weet dat wij het bijden geweldig vonden om te horen hoe het leven ging zo veer van elkaar .

    De tijd is snell gekomen dat wij VAARWEL moeten zeggen , jij Jan , bent geroepen oom naar het paradijs te komen .
    Rust nu maar , het strijden is over , Jan jij heb het goed gedaan . Meer van een man mag je niet vragen !
    Met veel respect Jan , zijn wij je dankbaar dat wij jou nicht en neef mogen zijn .
    Wij wensen veel sterkte voor Moeder Anna , en Jan zijn lieve Vrouw , Ingrid .

    Rust zacht lieve Jan , van je familie in Australia .
    Albert en Chrystene Antonis – Robbins , en kinderen en kleinkinderen .
    Sue en Wil Cornelissen – Antonis .
    Maria Antonis .

  10. Ilse Beks schreef:

    Jan Antonis, ‘Janje Pèk’ of Jantje van Ingridte’
    Leerde ik kennen als de nieuwe buurman toen ik in groep 8 zat. Dagelijks was ik bij jullie te vinden, waarbij ik meestal naar huis ging vlak nadat Jan van zijn werk thuis kwam in zijn grijze vierkante auto (een Nissan?)
    Ik herinner me nog dat ik een keer met jullie mee naar de grote stad mocht om te shoppen, wat geweldig was omdat ik er nooit kwam. Of mee naar kapsalon Lox op zaterdag.

    Als 20-er kwam ik wel eens binnen voor een kop thee en om te komen buurten. Jan had zo’n eigen manier van lachen, een beetje grinnekend waarbij hij dan zei: “oooh….. Ilske.. jaja” 😊, met vaak zijn vertrouwde sigaretje in de hand.

    Ik ben zelfs een keer uitgenodigd in de Bucht bij de bouwmarkt, waarbij ik onverwacht op een soort van sollicitatiegesprek ben geweest. Jan gaf me een soort van zelfvertrouwen dat ik iets voor het bedrijf kon betekenen. Dat was heel positief, maar heb het aanbod uiteindelijk niet aangenomen.

    Toen we elkaar jaren geleden tegenkwamen op een netwerkavond was hij superblij dat ik bij de BOC ging. Sowieso spraken we elkaar altijd wel even als we elkaar daar troffen. Het was altijd een beetje soort van ‘vaste prik’; een vertrouwd gezicht om even informatie uit te wisselen. Maar ook, iemand die je ondersteunend advies gaf, een soort van mentor. Dat was fijn voor een startende ondernemer als ik.

    En dan nu, toch enerzijds nog onverwacht, heeft hij het leven mogen en moeten loslaten, hoewel ik vermoed dat hij dat toch wel erg vond om zijn grote liefde achter te moeten laten. Want ik herinner me nog de oude foto’s uit jullie foto-album. Twee tieners, stralend superverliefd. Dat is volgens mij nooit overgegaan, en dat is mooi.
    Lieve Ingrid, veel sterkte. Buurten en op de thee komen doe ik zeker weer eens binnenkort, al zal het toch anders zijn zonder Jan in de buurt.
    XX Ilse

  11. Anne schreef:

    Ome Jan,

    Mijn leukste herinneringen aan jou zijn toen ik nog heel klein was samen met ons mam en de zusjes naar de guld om naar jou, ome Henk en Opa te gaan kijken. Ook kwamen we wel ooit naar de bouwmarkt in Bergeijk en dan mocht ik op de grote bureaustoel zitten op het kantoor wauw wat feest was dat.

    Bedankt dat je een lieve oom was. Groetjes aan Opa en ome Henk.

    Dikke kus. Anne en Vincent

  12. Ine schreef:

    Lieve ome Jan,

    Een voorbeeld voor vele, in ieder geval voor mij.
    Altijd sterk, zorgzaam en een lach… wat er ook gebeurde. Genietend van alle kleine dingen in het leven samen met tante Ingrid. Hopelijk kan iedereen hiervan leren dat goed, goed genoeg is.

    Het beste daar boven, de groetjes aan opa.

    Liefs, Ine
    Sander, Lizelot, Jur & Gust

  13. Bert en Bea Lazaroms schreef:

    Lieve Ingrid,

    We kennen elkaar al sinds de lagere school. Jouw zussen een jaar hoger, jij een jaar lager dan ik (Bea). Onze paden hebben elkaar ons hele leven gekruist. Soms wat vaker, soms tijdenlang een stuk minder.
    Ik ontmoette je weer, toen ik voor de tweede keer ging werken op de Thomas van Aquino-school en jij daar bleek te werken als vrijwilliger voor het begeleiden van kinderen.
    Jan en jij trouwden in hetzelfde jaar als wij, het was in 1981. Jullie waren nog maar kort getrouwd, toen je die smak maakte, met desastreuze gevolgen. Ook ons huwelijk kende zware tijden. Het schepte tussen ons een band, een band van herkenning.
    Ondanks alles bleef de sterke liefde daar: Jan bleek voor jou geschapen, hij was er voor jou, door dik en dun, jouw rots in de branding.
    Weer een tijd later hebben we “Ons Clupke” opgericht: een groepje mensen van school, dat het fijn vond om elkaar af en toe vaker te ontmoeten. Daar hoorden Jan en jij op een gegeven moment ook bij. In die tijd was Jan al ziek, maar wat hebben we genoten van de avondjes gezelligheid, de etentjes, de proeverijtjes, de feestjes, de gesprekken. Die zijn onvervangbaar en hebben een onuitwisbare herinnering achtergelaten.
    Het is fijn, Jan gekend te hebben. We hebben getuige mogen zijn van zijn liefde voor jou, zijn onbaatzuchtigheid, zijn kracht.
    Wij zullen hem noot vergeten!
    Bert en Bea.

  14. Sylvie Janssen schreef:

    Donderdagavond na de repetitie van ons koor,komt Jan binnen voor n pintje en om Ingrid op te halen.Altijd ‘n brede lach naar iedereen, ‘n knuffel voor Ingrid en voor iedereen ‘n vriendelijk woord.En geïnteresseerd naar ieders doen en laten.
    Dat was Jan…een groot man, een gouden man !!!🧡

  15. Maria Antonis en familie uit Australia . schreef:

    To our cousin Jan Antonis jnr.
    In our family there are many boys called Albert , so we would need to always say who was the Mother or Father so we would know what cousin it was , this also applied to Jan , as we had a few of them as well , just so you know who we are talking about today , this is Jan van Oom Jan .
    Our cousin Jan van Oom Jan , was a baby born in 1956 , to Jan and Anna Antonis-Meurs , Jan, van Oom Jan , would be 4 years old before we would meet him .
    We the family Albert Antonis and his wife Nellie van de Ven and their 3 children , Maria , Albert , en Susie , ( from Australia ) would come back to Nederland after 10 Years not seeing family .
    Opa Albert Antonis en Oma Maria van den Berg in Riethoven would Celebrate their 50th. Wedding anniversary , this was a feest we had never before seen , it was a 5 day long party , we met many aunts, uncles, and hundreds of cousins .
    We would meet Jan , van Oom Jan , a few times more as the years passed and we The family ( from Australia ) would return a few more times for holidays to Riethoven and Valkenswaard to see all the family .
    We of course would see Jan , van Oom Jan , who by now had become a grown man .
    We found Jan , van Oom Jan , to be a wonderful man , Loveable , Gentle , Caring , Kind , and a true Gentleman .
    He would need all these qualities in his future life , long after he married, the most beautiful girl in town ….
    ( his words ) he would soon find out just how much he would need those qualities , by now of course we can add strength and determination to that list , as it got him through all the hard tasks that was waiting for him , nothing was ever to much , he became an expert in putting on makeup for Ingrid , to running a business , to doing housework and gardening . I do not know anyone who did not and does not admire Jan , van Oom Jan .
    ONZE LIEVE JAN , although we never met often in your 64 years on this earth , the last few months we were able to correspond on the media face book messenger , thank you Jan , I know we both enjoyed hearing about our lives so far away from one an other .
    The time then came rather fast for us to say farewell as you were called to paradise , rest now , your fight is over !
    You did well ! More than should be asked of any man .
    With respect to you Jan , we are grateful to be your cousins .
    We wish much strength to Moeder Anna en Jan zijn lieve Ingrid for the loss of their son and husband .
    Rust zacht lieve Jan , van je familie in Australia .
    Albert , Chrystene Antonis-Robbins en kinderen en klein kinderen .
    Sue , Wil Cornelissen-Antonis .
    Maria Antonis .

  16. Jos en Lia Antonis schreef:

    Ingrid,

    Wat verdrietig om afscheid te moeten nemen van je man en maatje. Dat juist hem dit lot moest treffen, het is zo oneerlijk. Hij wilde niet bij je weg en heeft hard gestreden om bij je te blijven, helaas mocht het niet zo zijn.

    We herinneren hem als een vechter die niet zomaar opgeeft en een zorgzame man die je met veel liefde heeft omringd. Dat die herinneringen hem levend mogen houden en je de kracht geven om verder te gaan.

    Dag broer en doe ze daarboven de groeten.

    Jos & Lia

  17. Esther en Wil van der Heijden schreef:

    Lieve Ingrid,

    Woorden schieten tekort, met een brok in de keel …..

    Jammer dat je meestal pas uitspreekt hoe bijzonder je iemand vindt, als die persoon er niet meer is …

    Jan heeft veel tegenslagen gehad in zijn veel te korte leven. Wij hebben er extreem bewondering voor gehad hoe hij zich niet uit het veld liet slaan. Dat hij de tegenslagen als een gegeven feit beschouwde. En vol overgave, gesteund door jou, verder ging op zijn pad.

    Wij hebben Jan zo vaak geroemd om zijn zorgzaamheid voor jou, zijn onvoorwaardelijke trouw aan jou. Hij heeft het niet alleen op 1 mei 1981 plechtig beloofd voor het altaar, hij heeft de daad bij het woord gevoegd. Dat is in de tegenwoordige tijd slechts weinig mensen nog gegeven.
    Wij kunnen in onze nabijheid niemand opnoemen die met zoveel liefdevolle overgave de zorg van zijn of haar partner op zich neemt/nam. Die al over zijn graf heen regeerde door vroegtijdig te organiseren dat ook na zijn overlijden de zorg voor jou voortgezet gaat worden. Niemand komt de term “Barmhartige Samaritaan” zo veel toe dan jouw Jan.

    Wij kunnen ons voorstellen dat Jan moe gestreden was om afgelopen vrijdag 26-9-20 vredig in jouw nabijheid in te slapen.

    Wij realiseren ons dat jij door het overlijden van Jan niet alleen jouw man en jouw maatje verliest, maar dat je het gevoel hebt om alles kwijt geraakt te zijn. Probeer toch te genieten van de dingen die nog komen gaan, wij weten zeker dat Jan dat ook voor jou wenst.

    We nemen met eerbied ons “petje af” voor Jan.

    Woorden schieten tekort, met een brok in de keel …..

    Esther en Wil van der Heijden

  18. Andre Godelief Hoskam schreef:

    Hier ben ik stil en alleen,
    Gedachten vliegen naar jou heen,
    Hoe is het daarboven? Vind je het daar fijn,
    Jammer dat je nooit meer bij ons zult zijn.
    Voorgoed ging je weg, voor altijd, verloren je eenzame strijd!
    We konden je niet helpen al wilden we dat graag.
    Nu zitten we steeds met dezelfde vraag “ben je gelukkig daarboven”?
    Ik wil het zo graag geloven.
    Jan we zullen je missen Ingrid heel veel sterkte !

  19. John van Veldhoven schreef:

    Jan Antonis/ Jan jr. Pek
    Familie.
    Verliefd geworden op zus Karin.
    “Als je komt vrijen, moet je ook maar werken!” aldus Jan Pek sr. Dus ook met Jan jr.
    in de Opel Blitz samen met Jan stookolie bezorgen.
    Met de Mercedes 220 in de sloot gereden na een ritje Sligro.
    Samen achter de tap gestaan, geoberd enz.
    Fijne vakantie trips naar Londen en Berlijn.
    Vliegtuig spotten, Zilverstrand met een lekker bakje koffie erbij.
    Fijne gesprekken gehad samen over van alles.

    Hulp had jij eigenlijk niet nodig! Samen met Ingrid kon je alles geregeld te krijgen!
    Jammer dat de tijd aanbrak van “het lukt niet meer!”
    Dat ik toch iets voor jullie mocht en kan betekenen is een eer voor me.
    Jan ik hoeft jouw banden niet meer op te pompen, ik ga je ontzettend missen.

    Ingrid: “Je weet me te vinden”.
    Heel veel liefs en veel sterkte.

    John.

  20. Tante Katrien - Monique en Erik schreef:

    Woorden schieten tekort
    wanneer het liefste bezit
    herinnering wordt…

    We wensen jullie veel sterkte .

  21. Christ en Thea Bergmans schreef:

    Lieve Ingrid
    Als wij aan Jan denken dan herinneren wij ons een man die:
    – onvoorwaardelijk van jou hield
    – heel zorgzaam was, zeker naar jou toe
    – veel meegemaakt heeft in zijn leven
    – nooit maar dan ook nooit klaagde (tenminste niet tegen ons)
    – altijd goeie zin had
    – van gezelligheid hield
    – genoot van onze vriendengroep met op zijn tijd een goed glas wijn en lekker eten
    – ook verliefd was op zijn eeuwige sigaretten. Soms tot grote ergenis van jou
    – genoot van ’s zondags naar de guld gaan
    – blij was als we op bezoek kwamen, thuis maar ook later tijdens zijn verblijf in de hospice
    – van elk bezoek aan de hospice een feestje wilde maken
    – veel hield van zijn familie

    En zo kunnen we nog wel even doorgaan.
    Maar één ding weten wij zeker….wij zullen Jan enorm gaan missen.
    Ons clubje zal nooit meer hetzelfde zijn. Zijn stoel blijft voortaan leeg
    Maar Jan zit in ons hart en zal daar altijd blijven.

    En jij moet niet vergeten Ingrid dat wij er altijd voor jou zijn.
    Wij hopen dat jullie Jan de rust nu gevonden heeft die hij zo verdient.

    Veel liefs en sterkte !

    Christ en Thea

  22. Peter Prein schreef:

    Als directeur van De Zonnesteen, leerde ik Ingrid kennen als ‘vrijwilligster’ die al jarenlang met veel liefde, inzet en geduld, leerling hielp en begeleidde.
    Jan leerde ik daar aanvankelijk kennen als “de man die Ingrid naar school bracht” :-)

    Gaande weg leerde ik hun verhaal kennen en kreeg ik steeds meer bewondering voor beiden.
    Ik vroeg Jan of hij geïnteresseerd was om wat ‘klusjes op school te komen doen’; hij was er toch om taxichauffeur ‘te spelen’ en extra handen zijn altijd welkom op een school.

    In die tijd begon Jans laatste gevecht, een lang gevecht als je het mij vraagt. Een gevecht dat hij als een ‘koene ridder’ heeft gevoerd. De titel ‘ridder’ is zo-wie-zo wel op z’n plaats voor een man die als geen ander zorg heeft voor de ander. Voor een man die als geen ander zichzelf wegcijfert en te hulp komt als het nodig is!
    Een ridder ook, die zijn eigen lijdensweg, met opgeheven hoofd, bewandeld!
    Die, in geslagen positie, terugkeert naar het strijdperk om zijn laatste slag te slaan …

    Ik beschouw Jan als voorbeeld, als ridder in de nood.

    Ik denk dat ik namens al mijn collega’s mag spreken:
    Dank voor alles, dank voor het feit dat wij je hebben mogen kennen!
    En voor Ingrid: “Er is ALTIJD een plaats voor jou, bij ons op de Zonnesteen!!!”

  23. Piet en Lea Kelders schreef:

    Gewoon heel bijzonder,een bijzondere heel gewone man.Groot respect voor de manier waarop jij je leven geleefd hebt,het was fijn om je gekend te hebben.Piet en Lea.

  24. Ger en Ans Heeren schreef:

    Vrienden
    Jan je was een lieve zorgzame man,
    Nooit klagend ,altijd dragend zoals het leven kwam.
    Je vond het fijn om met je vrienden samen te zijn,
    Lekker eten veel lachen,en een lekker glas wijn.
    Wij zijn blij dat we je langgeleden hebben leren kennen,
    dat je er niet meer bent ,zal nooit wennen.
    Niets is meer hetzelfde ,en toch jouw liefde lacht,
    in alle mooie dingen ,die jij ons hebt gebracht.

    Vaarwel Jan ,het gaat je goed.

    Ger & Ans

  25. Els & Wil schreef:

    “Meer dan een gewone buurman”

    Ruim 30 jaar geleden zijn we buren geworden in de Buchtdwarsstraat.
    Sindsdien leerden we elkaar kennen. De eerste jaren waren vooral druk-druk-druk met van alles maar vooral op het zakelijk vlak. Toch vonden we nu en dan tijd voor contact en een van de belangrijkste bijeenkomsten was de jaarlijkse Nieuwjaarsborrel met de “kleine buurt”. Altijd gezellig.

    Door de jaren heen kregen we steeds meer contact vooral omdat Els en Ingrid op dezelfde basisschool actief waren. We zochten elkaar op en elke borrel- of mossel”meeting” was weer geslaagd.

    Totdat Jan zijn ziekte een groot (te groot) kruis werd voor hem. Zijn wereld werd kleiner en kleiner.
    Maar ondanks dat was het een plezier om bij Jan en Ingrid aan de keukentafel “te verhalen”. Een klusje in de tuin te doen onder zijn toeziend oog, een bloemetje uit eigen tuin te brengen of gewoon effe “hoi” te zeggen in het voorbijgaan.

    Daarbij nooit klagend over zichzelf (ondanks de diverse tegenslagen in zijn leven en de slopende ziekte) maar altijd interesse en belangstelling tonen in de ander.
    Met respect nemen we afscheid van Jan en zijn dankbaar dat we hem hebben leren kennen in ons leven. We wensen Ingrid veel sterkte toe met het verwerken van het verlies van haar lieve Jan.

    Els & Wil

Teken dit condoleanceregister

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *