Signs from above

[av_layerslider id=’1′]

[av_layerslider id=’2′]

[av_one_full first min_height=” vertical_alignment=” space=” custom_margin=” margin=’0px’ padding=’0px’ extra_classes=” border=” border_color=” radius=’0px’ background_color=” src=” background_position=’top left’ background_repeat=’no-repeat’ animation=”]

[av_heading heading=’Signs from above’ tag=’h1′ style=’blockquote modern-quote modern-centered’ size=” subheading_active=’subheading_below’ subheading_size=’15’ padding=’10’ color=” custom_font=” av-medium-font-size-title=” av-small-font-size-title=” av-mini-font-size-title=” av-medium-font-size=” av-small-font-size=” av-mini-font-size=” admin_preview_bg=”][/av_heading]

[av_textblock size=” font_color=” color=” av-medium-font-size=” av-small-font-size=” av-mini-font-size=” admin_preview_bg=”]
Er is bijna geen familie geweest die me geen verhalen heeft verteld over bijzondere gebeurtenissen na het overlijden van hun dierbare. Regelmatig hoor ik van mensen dat ze allerlei tekenen krijgen van de overledene, dat er hele aparte dingen gebeuren die ze niet kunnen verklaren.

Zo gaan lampen spontaan uit, de afzuigkap plotseling aan, vallen schilderijen van de muur, vertonen dieren vreemd gedrag, komt er ineens licht in de kamer, laten wolken een bijzondere vorm zien met daarin een veelzeggend teken, staat een foto ineens niet meer overeind maar ligt hij omgedraaid op de schoorsteenmantel.

Vlinders en vogels, dat zijn dieren die regelmatig terugkomen in de verhalen van mensen, heel apart, het lijkt erop dat deze dieren een heel bijzondere functie hebben.
En dan de ervaringen van mensen met temperatuur: koude rillingen, een warme gloed om iemand heen, tintelingen in armen en benen een warme windvlaag langs een gezicht midden in de huiskamer met gesloten ramen.

Maar ook hoorde ik een verhaal dat de radio-DJ plotsklaps midden in het nummer het liedje afbrak dat hij draaide en ineens “ons” nummer opzette. En dan nog vele ervaringen over lichtflitsen, op verschillende manieren en in verschillende vormen, zoals bijvoorbeeld het verhaal over de lichtbundel die naar een laadje scheen, waar voor de weduwe essentieel belangrijke informatie bleek te liggen, in een kastje waar mevrouw normaalgesproken nooit in keek.

Iemand vertelde over een plastic speelgoedhondje, dat al jaren ongebruikt op zolder ligt. Na het overlijden van opa begon het hondje spontaan te blaffen, zonder dat er ook maar iemand in de buurt was. En door gerichte vragen te stellen aan “het hondje” kregen de nabestaanden nog een heel aantal antwoorden op vragen die ze niet meer hadden kunnen stellen aan de overleden opa.

Wat ik een prachtig verhaal vond was dat een jonge vrouw de stem hoorde van haar overleden man, hij had zelf gekozen zijn leven te beëindigen. Zij hoorde hem tegen haar zeggen dat hij zo blij was dat zij en de kinderen niet boos waren op hem en dat hij daardoor nu rust had. Het had levensecht geklonken, alsof hij naast haar had gestaan, in dezelfde ruimte waar zijn leven tot een einde was gekomen. Zowel de vrouw als ook de kinderen konden hierdoor vrede met zijn besluit hebben, het dramatische accepteren.

Er is meer tussen hemel en aarde, dit wordt me meer en meer duidelijk. Vroeger was ik te “down to earth” geweest om hierin te geloven, maar al deze ervaringen van al die mensen die ze met me wilden delen spreken boekdelen. Ik vind het onverklaarbaar en onbegrijpelijk, maar dat is volstrekt onbelangrijk want het enige dat telt is dat deze ervaringen voor nabestaanden tot enorme steun kunnen zijn. En dat is prachtig.
[/av_textblock]

[/av_one_full]

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *